روز جهانی انسان‌دوستی

روز جهانی انسانیت

بهترین قلب ها

سازمان ملل متحد، نوزدهم اوت را روز جهانی انسان‌دوستی نام گذاشته است. هرچند بزرگداشت نوع‌دوستی نه مختص به یک روز و یک تاریخ، که متعلق به تمام روزهای زندگی بشر است، اما این تاریخ بهانه‌ای است برای قدردانی از تلاش، مهرورزی و شهامت انسان‌هایی که از هر کجای جهان برای کمک به دیگری می‌شتابند و بی‌دریغ یاری‌رسان کسانی می‌شوند که آنها را نمی‌شناسند. در حال حاضر میلیون‌ها نفر نیروی داوطلب در قالب سازمان‌های امداد، ان.جی.او های خصوصی یا به شکل مستقل در دنیا فعالیت می‌کنند و کیلومترها از محل زندگی خود دور می‌شوند تا در شرایطی سخت و عموما ناامن به انسان‌های نیازمند کمک کنند.

مجمع عمومی سازمان ملل، این تاریخ را برای نکوداشت تمام کسانی که مشغول فعالیت بشردوستانه هستند و آنهایی که جان خود را در این راه از دست داده‌اند، گرامی می‌دارد. نوزدهم اوت سال۲۰۰۳ روزی است که سرجیو‌ویرا دوملو، دبیرکل سازمان ملل به همراه ۲۱ نفر از همکاران خود در بمب‌گذاری مقر سازمان ملل در بغداد کشته شدند و پس از آن، این تاریخ به اسم فعالان بشردوست نامگذاری شد. «بان کی‌مون» دبیرکل سازمان ملل درباره این روز می‌گوید: «در روز جهانی انسان‌دوستی ما امدادگران قهرمان را که شجاعانه و بی‌درنگ به کمک مردم محتاج می‌شتابند، گرامی داشته و همواره به یاد خواهیم داشت که جان بسیاری از انسان‌ها در گرو کمک‌های این انسان‌های فداکار است.»

امنیت امدادگران را تضمین کنیم

سازمان ملل هر ساله در این روز گزارشی از وضعیت امنیت نیروهای امدادگر و داوطلب در جهان منتشر می‌کند. آخرین گزارش که مربوط به وضعیت این نیروها در سال ۲۰۱۳ است، اوضاع امدادگران را نامناسب می‌داند و معتقد است که آنها از کمبود امنیت رنج می‌برند. تعداد امدادگران ربوده شده، آسیب‌دیده و کشته شده در این سال افزایش پیدا کرده است. آمار سازمان ملل می‌گوید: در سال ۲۰۱۳، ۱۵۵ نیروی امدادگر کشته شده، ۱۷۱ نفر به شدت زخمی  و ۱۳۴نفر از آنها ربوده شده‌اند. این آمار نسبت به سال قبل ۶۶درصد افزایش داشته که خبر از ناامن شدن وضعیت نوع‌دوستان امدادرسان دارد. در این میان بیشترین آسیب¬ها مربوط به ۸۱ امدادگر در افغانستان، ۴۳ نفر در سوریه و ۳۵ نفر در سودان جنوبی است.

بان کی‌مون در بزرگداشت این امدادگران از خودگذشته می‌گوید: «ما همواره فداکاری‌های این قهرمانان را به یاد خواهیم داشت. زنان و مردانی که علیرغم تمام خطرها، تنها در این اندیشه بودند که جهانی امن و صلح‌آمیز بسازند. ما امیدواریم وضعیت امنیت امدادگران بهبود پیدا کند و تمام تلاشمان را برای حفاظت از جان کسانی که کمک به دیگری را به هر چیز دیگری ترجیح می‌دهند، خواهیم کرد.»

با وجود تمام این صحبت‌ها، آمار و ارقام می‌گوید که جهان امنیت چندانی برای نیروهای داوطلب ندارد و هنوز سازمان‌های بشردوست نمی‌توانند سلامت این افراد از خود گذشته را تضمین کنند. از سوی دیگر بحران‌هایی که هر لحظه از گوشه و کنار زمین سربرمی‌آورند، می‌گویند که جهان به نیروهای بشردوست بیشتری نیاز دارد. افرادی که با قواعد امدادرسانی و کمک‌های اولیه آشنا باشند و بتوانند در درگیری‌ها، بحران‌های طبیعی و جنگ‌های داخلی به مردم بیگناه کمک کنند. از دست دادن نیروهای امدادگر، نه تنها بحرانی برای جامعه انسان‌دوست که برای تمام انسان‌هاست و فراهم‌کردن زمینه امنیت بیشتر برای آنها راهی است برای نجات جان مردمان بحران‌زده.

تعداد کم امدادگران در مناطق بحران‌زده

درگیری‌های منطقه‌ای و بحران‌های داخلی کشورها، امروز جهان را بیش از هر لحظه خشن و آسیب‌پذیر کرده است. از یکسو شمار خشونت‌ها علیه افراد نظامی و غیرنظامی بیشتر شده و از سوی دیگر مردمان بیگناه بیش از هر زمانی در معرض تعرض و آسیب قرار گرفته‌اند. با توجه به گزارش‌های سازمان ملل، اگر درگیری‌های نظامی با همین سرعت پیش بروند، تعداد امدادگران آسیب‌دیده روز‌به‌روز افزایش خواهند یافت. تیراندازی و دزدین افراد، رایج‌ترین شکل‌های آسیب‌رسانی به امدادگران است، اما در سال ۲۰۱۳، ۱۸ مورد بمب‌گذاری‌ نیز علیه این افراد صورت گرفته است.

«والری آموس»، معاون امور بشردوستانه و کمک‌های اضطراری سازمان ملل می‌گوید: «کشته‌شدن یک امدادگر، مرگ یک تن نیست، بلکه مرگ هزاران تن است. تعداد امدادگران در مناطق بحران‌زده محدود است و از بین رفتن یکی از آنها تهدیدی برای جان هزاران انسان آسیب‌دیده و نیازمند به کمک است. من می‌دانم که امدادگران بشردوست، علیرغم تمام سختی‌ها جان خود را کف دستشان گذاشته و به انسان‌ها کمک می‌کنند، اما اگر می‌خواهیم شمار این انسان‌های نوع‌دوست را افزایش دهیم باید امنیت و سلامت آنها را بیش از پیش تضمین کنیم.»

سازمان ملل تخمین‌زده که برای فراهم‌کردن مکان‌های استقرار امن و باکیفیت برای امدادگران در مناطق بحران‌زده، بودجه‌ای معادل ۱۷میلیارد دلار نیاز دارد تا این افراد در سایه امنیت بتوانند جان بیش از ۱۰۰میلیون نفر انسان در معرض بحران را نجات دهند.

والری آموس باور دارد که شجاعت و مهربانی بی‌دریغ امدادگران باید بیش از هر زمانی مورد تقدیر و نکوداشت قرار گیرد: «انسان‌دوستان همچنان به رسالت خود که همان نجات جان بشر است، پایبند هستند. آنها در شرایط سخت و طاقت‌فرسا و بدون امکانات ابتدایی سلامت، بهداشت و امنیت زندگی می‌کنند و هر خطری را به جان می‌خرند. اکنون نوبت آن است که ما چند گام جلو برویم و برای حفظ جان آنها بیشتر بکوشیم. ما باید قوانینی وضع کنیم تا این افراد بی‌طرف مورد حمله و آسیب قرار نگیرند و اینگونه می‌توانیم روی کمک‌های امدادگران بیشتری حساب کنیم.»

/ 0 نظر / 22 بازدید